سه شنبه, ۲ خرداد , ۱۳۹۶
مطالب آموزش
آزمایشگاه
سوالات امتحانی
Print Friendly

بزرگترین و مهمترین رصدخانه های اروپا و جهان در این قسمت به منظور اطلاع رسانی به علاقمندان محترم نجوم قرار داده شده که مشاهده می نمایید

رصدخانه پولکوفو روسیه. یکی از معروفترین و قدیمی ترین رصد خانه های دنیا است و در گذشته، اغلب آن را «پایتخت ستاره شناسی دنیا» می نامیدند. هنگامی که در سال ۱۸۳۹ م. رصدخانه پولکوفو گسترش یافت، ابزار آن عبارت بودند از یک تلسکوپ شکستی مجهز به دهانه ۳۸ سانتی متری که فرانهوفر نور شناس نامی، عدسی های آن را تراشید. بعدا یک تلسکوپ ۷۶ سانتی متری با فاصله کانونی ۱۴ متر به رصدخانه افزوده شد. در سال ۱۲۹۴ / ۱۹۱۵م. یک تلسکوپ بازتابی یک متری و یک تلسکوپ شکستی ۸۲ سانتی متری برای رصدخانه سفارش داده شد.

جنگ جهانی دوم کار را در رصدخانه پولکوفو متوقف کرد و به تخریب کامل آن انجامید.

این رصدخانه در مدت محاصره لنینگراد در خط مقدم واقع شده بود. عدسی های گران بها و بسیاری از ابزارها به لنینگراد منتقل شد. هر چند که ابزار زیادی منهدم شد، اما عدسی ۷۶ سانتی متری تلسکوپ شکستی سالم باقی ماند. در ۱۱ مارس ۱۳۲۴ / ۱۹۴۵م. دولت اتحاد شوروی – روسیه – تصمیم به بازسازی رصد خانه گرفت. طولی نکشید که رصدخانه پولکوفو، بار دیگر در زمره یکی از رصدخانه های عمده شوروی – روسیه – در آمد و در حال حاضر بزرگترین تلسکوپ دنیا یعنی تلسکوپ آیینه ای ۶ متری زلنچوکسکایا در آن وجود دارد و مورد استفاده محققین می باشد.

رصدخانه پالومار. کوه پالومار به ارتفاع ۱۷۰۶ متر از قبل به عنوان مکانی مناسب برای برپایی چیزی که بعدا به رصدخانه کوه ویلسون در آمریکا معروف شد، در نظر گرفته شد. اما، این ایده در آن هنگام به سبب موانع راه سازی محل رصدخانه مسکوت مانده بود. این کوه برای محل نصب تلسکوپ عظیم جدید انتخاب شد، زیرا هم به دلیل فاصله ای که تا شهر مرکزی مهم لس آنجلس داشت و هم با یک رشته تپه از آن جا جدا می شد، حتی امروز نیز آسمان شب های آن هنوز نسبتا تاریک است. این رصدخانه شامل یک تلسکوپ انعکاسی است که قطر آینه آن پنج متر است. ضخامت سطح آینه در قسمت جلو فقط ۱۰ سانتی متر است، حال آن که ضخامت کلی آن در قسمت میله ها ۶۰ سانتی متر است. لوله اصلی تلسکوپ هیل با ۵/۶ متر قطر و ۱۸ متر طول، به ظاهر سنگین است. اندازه این ابزار از آن جا آشکار می شود که مرکز کانون کاسگرین آینه سوراخ بزرگی به قطر یک متر دارد. کل وزن قسمت قابل حرکت ۵۳۰ تن است، اما یاتاقان های روغنی و سیستم تعلیق و توازن آن باعث می شوند که تنها موتور های کم قدرت برای نشانه روی و ردیابی تلسکوپ به کار روند. در این رصدخانه، گنبد ۱۰۰۰ تنی نیز که به طور خودکار، همراه تلسکوپ می چرخد نیز اندازه چشمگیری دارد. از بلند ترین نقطه آن تا کف گنبد ۳۰ متر فاصله دارد و بنابراین، با ارتفاع یک ساختمان دوازده طبقه برابری می کند.

علاوه بر تلسکوپ بزرگ هیل، ابزار دیگری در کوه پالومار قرار دارد که به «اشمیت بزرگ» معروف شده است. اشمیت بزرگ، یک دوربین اشمیت با دهانه باز ۲/۱ متر و آینه ای به قطر ۸/۱ متر است. با توجه به این که دستگاه نوری تلسکوپ ۵ متری، عمدتا برای بررسی اجرام منفرد طراحی شده است، «اشمیت بزرگ» با میدان دیدی معادل مساحت ظاهری ۱۵۰ماه کامل امکان می دهد که عکس های «جهان نما» برای مطالعه اجرام کیهانی به تعداد زیاد گرفته شود.


رصد خانه کک : بزرگترین تلسکوپ دو قلو جهان بر فراز کوه موناکی ( Mauna Kea ) در جزیره هاوایی قرار دارد . رصدخانه کک سامانه ای اپتیکی با دو تلسکوپ مجزا می باشد که ابعاد آینه های هر کدام از این تلسکوپ ها ۱۰ متر می باشد . سامانه اپتیکی این دو تلسکوپ در دو حالت مجزا و با هم می توانند برای تحقیقات فضایی مورد استفاده قرار گیرند و این موضوع را می توان اوج فناوری اپتیکی در جهان معاصر نام گذاشت .

هر کدام از آینه های تلسکوپ های کک از ۳۶ قسمت ۶ ضلعی ساخته شده اند و در کنار هم حالتی یک دست و مقعر شکل را به خود می گیرند . در تلسکوپ های کک سیستمی به نام اپتیک فعال بکار گرفته شده است که به واسطه آن می توان تا حد قابل توجهی کیفیت تصاویر دریافتی از تلسکوپ را بالا برد . این سیستم با استفاده از فناوری های نوین موجب می شود تا اختلال های جویی که باعث اختلال در کیفیت تصاویر می شوند حذف شده و تصاویری با شفافیت فوق العاده ای در اختیار دانشمندان قرار دهد .

اداره تلسکوپ کک به عهد انجمن پژوهش های نجومی ایالت کالیفرنیا می باشد که هیئت مدیره این انجمن از دانشگاه کالیفرنیا ( University of California ) و بنیاد تکنولوژی کالیفرنیا ( Caltech ) هستند . مخارجی که تا پایان این پروژه عظیم علمی هزینه شد مبلغی بالغ بر ۱۴۰ میلیون دلار بود . در سال ۱۹۹۶ میلادی نیز سازمان فضایی آمریکا ( NASA ) در پروژه تلسکوپ های کک مشارکت خود را شروع کرد و تا به امروز فعالیت های خوبی بین تلسکوپ کک و سازمان فضایی آمریکا بوده است .

رصدخانه جمینی : دو چشم بهتر از یک چشم است. بین دو تلسکوپ نوری و زیرقرمز رصدخانه جمینی به اندازه یک اقیانوس فاصله است، اما این دو با یکدیگر می توانند به همه پهنه آسمان دست یابند. جمینی جنوبی در ارتفاع ۲۸۰۰ متری در رشته کوه های آند جنوبی و جمینی شمالی در ارتفاعات آتشفشان خاموش مائوناکی قرار دارد. از آنجا که کوه مائوناکی در هاوایی جو بسیار مطلوبی دارد، جایگاه مجموعه یی بین المللی از تلسکوپ ها است که شب هنگام به کارش در آسمان ها می پردازد. رصدخانه جمینی از آن هفت کشور است. دانشمندان این کشورها می کوشند همیشه فناوری های تازه را در این رصدخانه به کار گیرند. این رصدخانه حتی به «اتاقک پاشش» مجهز است که ذرات نقره را به سطح آینه های جمینی پرتاب می کند تا – توانایی های این تلسکوپ در ناحیه زیرقرمز افزایش یابد.

رصدخانه مونت ویلسون : از زمانی که قطار قاطرها آینه ۵/۱ متری را به ارتفاع کوه ها می بردند تا شب هایی که ادوین هابل سرگرم بازنویسی درک ما از کیهان بود، کوه مونت ویلسون نمایانگر تکامل رصدخانه های نوین و همچنین یکی از مهم ترین مکان های علمی تاریخ بود. زمانی از تلسکوپ جرج الری هیل با میدان دید ۵/۱ متری برای بررسی و دسته بندی طیفی ستارگان استفاده می شد که مبانی اخترشناسی نوین را به وجود آورد، البته امروزه دیگر از این تلسکوپ برای پژوهش استفاده نمی شود. صد سال پیش تلسکوپ ۵/۱ متری هیل بزرگ ترین تلسکوپ جهان بود، اما طی ۱۰ سال مقام بزرگ ترین تلسکوپ جهان به تلسکوپی با میدان دید ۵/۲ متر رسید که در همسایگی هیل ساخته شد. ادوین هابل با استفاده از تلسکوپ ۵/۲ متری هیل کشف کرد که لکه های «سحابی ها» در آسمان در حقیقت کهکشان های دوردست است، جهان در حال انبساط است و سرعت این انبساط از پدیده انفجار بزرگ ناشی می شود. کوه مونت ویلسون مهم ترین رصدگاه جهان طی ۴۰ سال بود تا آنکه آلودگی نوری لس آنجلس باعث شد اخترشناسان به جنوب روی بیاورند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

آموزش ویژه علوم




دانلود کتاب های علوم


















طرح درس سالانه






دانلود راهنمای معلم



عضویت خبرنامه