جمعه, ۶ اسفند , ۱۳۹۵
مطالب آموزش
آزمایشگاه
سوالات امتحانی

نجوم

ستاره شناس کیست؟ ستاره شناسان در حیطه کاری خود چه کارهایی انجام می دهند؟ در این مطلب پاسخ این پرسش ها و سایر پرسش ها درباره حرفه ستاره شناسی و فرصت های شغلی مربوط به آن ارایه می شود.

-ستاره شناسان اشیایی را مورد مطالعه قرار می دهند که در فضا یافت می شوند. سیارات، ماه ها، ستارگان، سیستم هایی مانند منظومه شمسی و کهکشان ها نمونه هایی از این اشیا و موارد هستند.

-نجوم یکی از قدیمی ترین رشته های علمی است.

-برای تبدیل شدن به یک ستاره شناس معمولاً به سطح بالایی از آموزش مانند دکترا در فیزیک نیاز است.

-داشتن مهارت بالا در ریاضی برای ستاره شناسان مهم است.

ستاره شناسان معمولاً برای دانشگاه ها یا مؤسسات تحقیقاتی کار می کنند.

-در حالی که در مقایسه با برخی دیگر از رشته های علمی شمار افراد حرفه ای در این شاخه علمی زیاد نیست، اما تعداد زیادی از منجمان آماتور وجود دارند که اغلب یافته های خود را به اشتراک می گذارند و به متخصصان کمک می کنند.

-ستاره شناسان حرفه ای زمان کوتاهی را صرف به کارگیری تلسکوپ ها می کنند و بیشتر وقتشان را در تجزیه و تحلیل تصاویر و اطلاعات سپری می کنند. برخی از آنها تمام وقت در زمینه داده های مشاهده شده به وسیله افراد دیگر کار می کنند.

-اختر فیزیک شاخه ای از نجوم است که بر فیزیک جهان تمرکز دارد.

-گالیله اغلب به عنوان پدر ستاره شناسی مدرن در نظر گرفته می شود.

دمای فضا در مناطق دور از ستارگان حدود ۲۷۰- درجه سانتیگراد است. این دما تقریباً سردترین دمای جهان است. تنها حدود سه درجه سردتر از این دما، سردترین دمایی است که از لحاظ نظری امکان پذیر است.

دمای فضای کاملاً تهی و دور از هر ستاره به وسیله چیزی که ما آن را زمینه تشعشعی میکروموجی کیهانی می نامیم ایجاد می شود. درواقع بعد از این که انفجار بزرگ به وقوع پیوست (حدود ۴۰۰،۰۰۰ سال بعد از انفجار بزرگ و یا همین حدود)، مقدار عظیمی نور ساطع شد. این نور به تدریج انرژی اش را از دست داده و در طول زمان سرد شده است. بنابراین، فقط نور زمینه تشعشعی میکروموجی کیهانی است که کل جهان را پر کرده است. این نور هم واقعاً سرد است و آن چیزی هم هست که دمای پایه خود فضا به دور از ستارگان را ایجاد کرده است.

دانشمندان می گویند سن جهان دست کم ۱۰ میلیارد سال و حداکثر ۲۰ میلیارد سال است. در جدیدترین تحقیقات هم آنها سن جهان را ۱۳٫۸ میلیارد سال تخمین زده اند. دانشمندان بر چه اساسی این تعداد شمع را روی کیک تولد جهان قرار می دهند؟ ادامه‌ی خواندن

نام دسته ای از سیارات کوتوله که دارای ویژگیهای مانند پلوتو (از جمله خود پلوتو) هستند.این اجرام در فاصله ای بیشتر از فاصله سیاره نپتون تا خورشید به سر می برند(شرطی که آنها را در سیارات کوتوله متمایز می کند).دارای جرم به حد کافی برای خود نگهداری گرانشی هستند یعنی در حالت تعادل هیدرواستاتیکی میباشند.شکل آنها به کروی نزدیک است.
این اجرام هم مدار خود را پاک سازی ننموده اند.تا سال ۲۰۰۹ میلادی این دسته شامل پلوتو ،اریس و ماکه ماکه و هاوومی می باشد.سیاره کوتوله سرس که درون کمربند سیارکی در فاصله مریخ تا مشتری قرار دارد در این دسته قرار نمی گیرد.
اگر جرمی مطابق قوانین این دسته نامگذاری شود اما بعد مشخص شود که پلوتویید نیست نامش حفظ می شود ولی نام دسته اش به نام دسته جدید تغییر می کند.
گفتنی است اقمار پلوتوییدها در رده پولوتویید جای نمی گیرند.

پلوتون یک سیاره کوتوله است و در فاصله بسیار دوری از خورشید قرار دارد. این سیاره کوتوله  بخشی از مدار خود را که کمربند کوییپر (Kuiper) نام دارد، در اختیار مجموعه ای از اجرام یخی شبیه به خود گذاشته است. از زمان کشف این جرم در سال ۱۹۳۰، مردم  دوست داشتند که آنرا سیاره نهم منظومه شمسی بنامند. با این حال به دلیل ابعاد کوچک و مدار عجیبش، بسیاری از دانشمندان، هم گروهی پلوتون با سیاراتی مانند زمین و مشتری را زیر سوال بردند. در سال ۲۰۰۶، این مناظره، انجمن ستاره شناسی بین المللی (مرجع نامگذاری اجرام آسمانی) را بر آن داشت که بطور رسمی پلوتون را در گروه سیارات کوتوله معرفی کنند. این سیاره از زمین بدون تلسکوپ دیده نمی شود.

ادامه‌ی خواندن

هشتمین و آخرین سیاره شناخته شده منظومه شمسی٬ بعد از سیاره اورانوس قرار داشته و سیاره ای گازی است(نام این سیاره معادل فارسی یا عربی ندارد).اندازه آن کوچکتر از اورانوس اما وزن آن بیشتر است.

قطر نپتون در منطقه استوایی معادل ۴۹٫۵۲۸ کیلومتر، تقریبا ۴ برابر قطر زمین، است. این سیاره ۱۷ برابر سیاره زمین وزن دارد اما چگالی آن از چگالی زمین کمتر است. نپتون۱۳  قمر و چندین حلقه دارد.
ادامه‌ی خواندن

آموزش ویژه علوم




دانلود کتاب های علوم


















طرح درس سالانه






دانلود راهنمای معلم



عضویت خبرنامه